7 nov 2010

¿Imaxinamos?

Eu imaxino, sería un domingo...ou sería quizais unha celebración dalgún acontecemento na casa do Rivas na airexa..Dende logo a roupa era a dos domingos e algo celebraban xa que a botella que leva a Castora sería por un brindis...O abuelo vese todo cheo. Ahí no alto pasándolle o brazo por encima do hombro da abuela... Falarían de como saliría a foto e de que todos quererían ter unha copia...
De seguro estarían ben orgullosos os motoristas...

Eu vexo o Rivas, a tía Lola, a bisabuela Rosa, as primas Ester e Fina....O Eloi, A Castora, ¿O Ginés? A Asunción da Carqueixa e o pitillo na boca do tío Pepe de Cima de Vila...

¿vedes vos alguén mais?

22 oct 2010

De lujo..mejor dicho; De GRAN Lujo...

Quién nos iba a decir hace algunos añitos que ibamos a tener un cinco estrellas en Sober....


Seguro ya todos sabreis de la apertura del nuevo hotel cinco estrellas "GL" el pasado 15 de octubre;


Sus 43 habitaciones son cómodas, modernas, amplias –todas superan los 25 m2 de superficie- y se distribuyen en cuatro plantas. En ellas, todo responde a los servicios de un hotel de su categoría: camas tipo queen size o king size, pantallas Led de 32", minibar con primeras marcas, carta de almohadas, sabanas de hilo egipcio, conexión wifi gratuita, productos de acogida de Molton Brown...
                                                                                                            Fuente: www. hola.com
 
¿Molton Brown? Mmmmmmm Pues yo no caigo ....¿y vosotros?
¿Cartas de almohadas? Me pregunto si esta carta contemplará ese estillo típico y tan tradicional de la zona;
La buena y querida almohada de lana de ovella do pais...aquella donde la cabeza quedaba enterrada entre dos montoncitos de lana jeje....En Veleigaz aún queda alguna... En fin, que nos ha llegado el gran lujo a la aldea.... 
 pinchitos gratis antes de la apertura
Y bien venido sea ¡por su puesto! si con ello nos trae gente y dinerito....
Algun@s nos conformaremos con asistir a los conciertos de música como nos informan desde no balcon do sil que parece ser y por suerte son gratis ;)

Por si algun@ se anima a una noche de lujo aqui teneis la página para la reserva;


ya me contareis si hay la almoda de lana....;)

9 oct 2010

Una carta para Daniela

Querida Daniela,

Hace ya unos días que estás aquí, entre nosotros, con seguro un montón de miradas que no te pierden de vista..Hoy te van a ver un poquito mas;

Bienvenida Daniela, comienza para ti el caminito y desde aquí te deseamos un camino largo y feliz, sobre todo muy feliz . Un camino que te llevará, entre otras muchas cosas, a pasearte por tu aldea, o mas bien tus aldeas gallegas..Figueiroá y Gundivos.

Veras Daniela; yo, como tu, también nací en una ciudad y cuando era pequeña mis papas me llevaban a la aldea donde estaban mis abuelos.. Me encantaba (y me encanta) ir a la aldea..Mi abuelo, como el tuyo, tenía muchas vacas y ovejas….y gallinas, y conejos…había gatitos y siempre pasaba algo; en verano a cortar la hierba, luego la vendimia…en invierno la matanza y con la primavera; la pascua de Figueiroá y ya los primeros cultivos de la huerta de la abuela…Como ves, te esperan muchas, muchas cosas en tu aldea..La única pena es que antes había mucha mas gente y más niños con los que jugar y ahora cada vez hay menos…Pero tu, en este caso, eres muy afortunada ya que tienes unos abuelos que viven allí y amiguitos, que aunque no vivan allí, seguro conocerás. Así que, querida Daniela, verás gran parte de la verdadera vida de las aldeas…Disfrútala mucho!!. Seguro tus abuelos, tíos y sobre todo tus papás te lo inculcarán y quién sabe, si dentro de algunos años luego nos cuentas tu en un nuevo blog que tal te fue por un lugar llamado Figueiroá…
Ya me despido Daniela esperando verte pronto para darte ese coliño. Un biquiño.

29 sept 2010

De Vendimia....¡cómo no!; En la Ribeira Sacra

Dicen que todo esfuerzo tiene su recompensa. En algunos casos no se yo si siempre será cierto... Pero en este caso no hay duda.
Lo que tiene de costosa y dura esta vendimia "heroica", como la llaman algunos, lo tiene de hermosa. Comenzamos tempranito con la niebla todavía cerrada y aguantando la respiración en la bajada en coche a la viña…Los hay que están en su hábitat y no se asustan pero algunas tragamos saliva a cada curvita que dábamos…

Buscando una piedra donde poner el pie bajamos entre  viñedos llegando al fondo de la viña con el río mas cerquita y la niebla poco a poco disipándose por la ribeira...

Luego el reparto; vosotros por aquí, aquellos por allá…Guantes en mano, una tijerita y a llenar la caja de un montón de racimos…


Allí abajo la vista es inmejorable…Tris. Tras. Cortas un racimo...

y ahí está; El Sil al fodo…
Una ventana que no estaría nada mal tenerla a mano mas amenudo ¿no?

Levantas la cabeza y ya no hay niebla...

Se olle  el eco de las voces …¡¡Mandai caixas vaciaaaaasssss !!!!!
Poco a poco se van llenando y con los nuevos inventos el subirlas se hace menos costoso….
Como en toda buena empresa los puestos de trabajo están clasificados y estructurados...; Cortadores de racimos, porteadores de caixas, director, supervisor y control técnico de la maquinaria...




Y ya al final, analizando la tarea....resultó no ser tan dura... supongo también por la reducida jornada y mas aún por  la ilusion de participar, en una pequeñita medida, en la elaboración de este vino del que estoy segura saldrá bueno... Por los menos las uvas lo estaban. Doy Fe.

¿Y después?
Pues después comer un suculento menú y parolar...:)
y después también una segunda parte. Comienza el proceso;
Espalillar ...separar o vago do cango.....  esperar...
Esperar ata que podamos disfrutar  do novo viño...

Probar...¡probarémolo! ¿ou?

17 sept 2010

Caminando bajo las estrellas

Nos quedaba recordar aquellos paseos nocturnos...
Los primeros de fiesta en fiesta cuando sin medios de locomoción no había otra alternativa que ir andando de aldea en aldea caminito a Liñarán, Gundivos, Cadeiras...O simplemente de caminito en caminito con una buena bara por si algún animalito extraño se nos asomaba por el camino... Shhh escucha!! por ahí se movió algo!!....ayyyy apuraaaaaaaa!!!!


Haciendo descansitos buscando la osa mayor, la osa menor y cogiendo tortículis de tanto mirar las estrellas señalando con la bara el contorno del carro ...allí allí ¿no lo veis?
Y en las noches de agosto boca arriba en el lameiro a ver quien era el primero en ver las lágrimas de San Lorenzo....
Este pasado verano yo vi una!! y como siempre cerré  los ojos y pedí un deseo...
Por si acaso...por pedir que no sea....



Y vosotros ¿pediais deseos? Yo no lo cuento que dicen que si no no se cumple....jeje

10 sept 2010

Con chanclas y a lo loco...

Una nueva ruta esta disponible caminantes y aventureros…
Aconsejada como dificultad mínima ya que está demostrado que con chanclas se hace perfectamente…
Sólo hay que contratar un servicio de una barquita motora último modelo de bajo consumo con un experto y conocedor capitán que te dará un paseo por el río espectacular. Y cuando todo es idílico por el paisaje de estos tremendos cañones del Sil… Entonces y sólo entonces mirar lo que puede pasar….




Un ruta que nunca olvidarás!!

31 ago 2010

Cuando sólo se escucha el sonido de las moscas...

Con esos 35 grados a las cuatro de la tarde del mes de agosto y para aquellos que no somos capaces de dormir la siesta (en Veleigaz por poner un ejemplo…),la alternativa que nos queda es escuchar el sonido de las moscas… y tengo que decir; que de vivir en la aldea, esto es una de las cosas que menos me gusta; las moscas, sus picaduras y los mosquitos atolondrados con un único objetivo; los ojos de los paseantes de los bonitos caminos de las aldeas…

Pero como para todo tenemos solución; No hay mejor abanico que un “fentiño ou unha ramiña de carballo como ben nos enseña Chiri:

Y eso que estos animalitos, como todo…, también van a menos ya que antes hasta hacíamos campeonatos de a ver quien cazaba mas moscas al vuelo con la mano.. Esperábamos a que se posaran en el mármol de la mesa de la cocina y zas…. Yo tengo cuatro jajajaja luego ya llegaban los mayores y nos arruinaban la fiesta…nenaaaa trae o bote das moscas… fszzzzzzzzzz por aquí fszzzzzzz por allá, se cerraban ventanas, contras, puertas y todo a oscuras esperando a contarlas después, en la hora de la merienda, donde la luz volvía a entrar en la cocina y volvía el barullo después de la laaaaarga y placentera siesta…. de algunos claro!




Y vosotros... ¿cazades moscas ou durmides a sesta?

24 ago 2010

Xente...

Este veranito ya se acaba queridos blogueros …Os pondría una vez más aquella canción del Dúo Dinámico que todos los años se me viene a la mente…pero como no hay que ser repetitivos… aquí va una pincelada del verano en imágenes y con una canción de fondo dedicada a tanta xente…
Xente que vai soa. Xente que vai embora. Xente que namora a xente…
Xente diferente. Xente intelixente. Xente intermitente. Xente….
Xente divertida. Xente distendida. Xente a túa medida. Xente…
Xente que comprende. Xente que sorprende. Xente que non se vende. Xente…
Ahí está pues, dedicado a todos nosotros que damos, si cabe, un poco de vidilla a las aldeas en verano donde todos peregrinamos… y en especial y con mucho cariño a todos los que os quedáis dándole vida, que al fin y al cabo es lo que verdaderamente da el gran valor a todo aquello… Gracias por estar ahí. Ojalá año a año aumente el número de personas que elijan vivir o bien visitar nuestras aldeas. Y repito una vez mas;

Ojalá que para ello, aparezca un medio que lo haga viable…


Un verano divertido que ha tenido un poco de todo y donde alguna que otra excursión tendrá una entrada especial :)..

3 ago 2010

De boda

Y aquí la tenemos.... ¡¡La boda!!
A ver quien le saca punta a las fotos...
Boda Casro

5 jul 2010

Me voy de campamento urbano ¿?

Eso dicen los niños ahora...El 22 de junio acababa para nuestros peques de ahora el cole y el 23 de nuevo en pié bien tempranito al campamento urbano de su cole o de algún otro cerquita de su casa .... Algunos afortunados no madrugarán porque sus papis tendrán vacaciones y otros serán los abuelos los que los paseen de parque en parque o se quedarán delante de la tele con la PLAY, el Ordenata, DVD, Mp3...
Aquello de ¡¡me voy a la aldea!! creo que suena como una cosa rara de dos o tres....
Bueno, al final los campamentos urbanos no están tan mal....Aprenden jugando con otros niños, comparten y se lo pasan bien con monitores super preparados con lo último de lo último en métodos educativos.....Lo que me pregunto es si estos nuevos veranos quedarán en la memoria de estos niñ@s. Seguro que algo recordarán pero de ahí a que forme parte de ellos, de su persona.... mmmmm tengo mis dudas...¿qué pensáis?
En fin, que mientras meditáis....A la aldea nos iremos algun@s ¿a que sí?...a ver si tenemos un poco de todo esto que vais a ver en este veranito 2010..
Nos veremos de nuevo las caras..
Y nos daremos un chapuzón...
Puede que alguna excursión...



Mmmmm cenita o cenitassss ¿cómo no?
y una tardecita en el banquito de Veleigaz...


Feliz Veranoooooooooo a tod@s!!!