15 abr 2010

Hablando de pinos mansos...

Acabo de leer la última entrada publicada por O colado do Vento; Requiem polo piñeiro manso de Nabán. No dejéis de leer esta historia que por lo menos a mí me ha emocionado...
Y mas aún después de haberlo visto esta pasada semana santa caído.. Es inevitable pasar por allí y no sorprenderse..Viéndolo, hasta parece que uno se transporta a una de esas pelis de tornados americanas...
He pensado que a lo mejor pronto le toca al nuestro...así que, aquí va su homenaje como protagonista...
O pino manso de Veleigaz...todo escarallado como decía la canción...pero aún en pié.
Y como coletilla os digo lo mismo que decía la autora de Nabán;
Évos moito máis que unha simple árbore.

aunque supongo nos estará algo triste por la pérdida del vecino compañero...

11 abr 2010

A festa do meu pobo...

Y de todo el rebaño de ovejas seguro pensaría el abuelo sentado bajo el pino de los xunqueiros…
¿cal me será a mellor que dará un bo año pa pascua?
Como en toda buena fiesta de la comarca ¡o año que non falte! Y fijaros su importancia, que se puede perder la música, la procesión, los cohetes…pero lo que no perdemos es el suculento y abundante menú…
Aquellas pascuas de hace años en Veleigaz ya son historia…
Aquellos días previos donde los valientes mataban “o año”… El poner la enorme mesa, contar los invitados, los fiambres de entremés, decorar la ensaladilla… e aquí se sentan os pequenos…, el olor al adobo de ajo y perejil…Aquellas mañanas de revolución…con el olor de la leña calentando el horno,... algunos mas madrugadores que otros…el vestido nuevo y la procesión…Luego, antes de comer,llegaban de Naván, de Bulso… y con los postres, sobre las siete de la tarde, se escuchaba a lo lejos, en el barrio...;
prbando, probando, sí, sí, hola, hola.....
Este año recordé más que nunca todo aquello…Aquí está esta última de este año en Veleigaz…Distinta como es inevitable pero ahí está. Ahí está como decía aquella canción..viendo pasar el tiempo…

7 abr 2010

¿qué tal esta feira?

Yo por lo que veo bastante bien...
Aquí teneis un aperitivo del pistoletazo de salida de esta Semana Santa...
A XXX edición da nosa Feira do Viño. O Viño de Amandi. Ese que todos tedes que pedir cando estedes por ahí de parranda...
Non estamos todos os que somos pero sí somos todos os que estamos..


Lamela ti poderás contarnos ben como está este viño... Ainda que non foi o Domingo senon que a golpe de martes probáchelo ben ¿ou?

Y aquí mas fotos; (pinchar en la imagen)

feira do viño amandi 2010

25 mar 2010

Haciendo la maleta...

Horas y horas de viaje....hablando en mi caso desde Vigo, claro. No sé que tal lo llevaban los que viajaban desde Madrid o Barcelona... y mucho mas lejos todavía: Holanda...
El día, o en muchos casos los días antes, eran ya toda una revolución..Hacer maletas, paquetes, últimas compras, alguna que otra discusión...,llamadas a los tíos;
e vos, ¿a qué ahora salides? Nos xa comemos no camiño...
Bueno logo, vémonos alá.
Otro problemilla era meternos todos y "todo" en el coche...Recuerdo mi calle con el coche un poco mal aparcado... De aquellas, había casi siempre sitio delante del portal, y si no, ya bajábamos la lameli o yo a guardar el sitio en cuanto se fuera uno (imaginaros hacer eso ahora...)
Todos los vecinos del barrio nos veían y hasta desde la ventana alguno decía;
¡qué! ¿a la aldea? y nosotros todos rodeados de paquetes y bolsas...
sí, sí, por unos días...
Buen viaje decían...
Una vez todo colocado todos pa dentro, un acelerón de la anduriña...y ya en marcha decía Pepita;
Dios vaya con nosotros...nos santiguábamos y alé!! Para la aldea!!

Como el camino era laaaaargooo parábamos en alguna fuentecilla a beber algo o en el alto de fontefría a tomar el tentempié...

Había que posar con el super coche nuevooooooo

de paradita también desde Barcelona.. ¿quién será este muchachito?

Me pongo a hacer ahora mi maleta de la pascua de Figueiroá del 2010...Algunas cosas son distitas pero hay otras que no cambiaron nada de nada ¿sabeis cuáles son?
Felíz Pascua a todos.

21 mar 2010

Volando...


Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,
prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento...


Como decía Rosalia... seguro os avós facían súas estas palabras.
E resulta que ahora nos, non temos nin idea de onde están as fincas dos nosos antepasados...Ata xa aos nosos pais cóstalle encontrar e recoñecer aquelas leiras que no seu día resultaban ser tan importantes para eles.
Aquí tedes o novo entreteñemento para esta semana pequen@s; A buscar as nosas leiras voando polos aires...




Investigai, investigai a ver que atopades...
Se algún non o visulizades pode ser porque non tedes intalado o google earth

Tedes outra páxina tamen interesante para esta tarefiña

O Sixpac


13 mar 2010

Desde mi ventana.

Con la gran nevada el amigo moucho nos envió unas fotos de una Barcelona nevada que, a parte de las complicaciones que pudiera causar, nadie dudaría de que estaba preciosa!!
Me decía moucho en el correo "estas son as vistas desde a miña casa..."


mientras las subía al blog y las veía pensaba yo en la otra ventana de moucho...

y miraba, al mismo tiempo, por mi ventana..Hace unos añitos además de un montón de vecinos veía un cachito de mar que ahora se ha reducido a mas de la mitad ya que un nuevo edificio se ha levantado...pensaba también, como no, en mi ventana de Veleigaz con poquitos vecinos y con mucha soledad...
Volvemos al debate de siempre ¿eh?
Y vosotros ¿que veis desde vuestra ventana?

5 mar 2010

Contando un conto...

Muchas veces escuché al abuelo contar esta historia. Ultimamente se la escucho a mi madre y aún me río de nuevo.... Ahora os la cuento yo aquí, una vez mas...

Estaba un día o Pepe da Sra María e o Alfrediño discutindo ou peleando nesas cousas de rapaces, alí diante das escaleiras do Sr Alfredo. Deberían ter unhos doce ou trece anos...
Entonces dícelle a Señora Estrella o Alfrediño, ¡Pásame pa riba ahora mismo! y el contestaba; ¡Non paso! e volvíalle repetir; ¡Pásame pa riba ahora mismo! e volvía o Alfrediño... ¡Non Paso!

O día seguinte, de mañá cedo, estáballe contando esto mismo a tía Pilar a abuela Generosa, repetíndolle exactamente as mismas palabras... ¡Pásame pa riba ahora mismo! Non paso!
Nestas, estaba despertanto o Moncho escoitando a tía e a nai....
¡Pásame pariba ahora mismo! ¡Non paso!...

Asustado, pensou que eran unhos gitanos que estaban matando a Pilar.. puxo un calcetin e saltou do corredor en baixo correndo polos lameiros hacia a Lamela, onde estaban a bisabuela e a Pepita nas patacas ....

Baixaba berrando o Moncho con nove anos daquela;
-¡¡veñan, veñan correndo a casa! ¡qué estan os gitatanos matando a Pilar!
- ¡Pero ti soñas rapaz!, decía a bisabuela...
-¡ Non soño, non!... Os gitanos dícenlle a Pilar: ¡Pásame pariba ahora mismo! e ela contesta; ¡Non paso!
Entonces, alá se votan a correr hacia a casa y o abuelo, que estaba arando alá mais arriba, viunas correr e quitoulle a chavella o arado e tamen se votou a andar a ver que pasaba...
A Abuela Generosa e a tía Pilar etaban na cociña e cando miran pola ventana dicen;
-¡Ay Dios mio! ¡¡que pasaría que veñen todos correndo..!!
Enton, saliron tamén para fora o seu encontro...
-ehhhh ¿qué pasou? berraban uns..
-ehhh ¡que pasou? berraban os outros...
E así foi como o Moncho revolucionou a todos... Mesmo da Airexa, o Antonio do capador dicen escoitou o barullo e votouse a ver que pasaba...

27 feb 2010

Viajando...

Y como somos ante todo gente de mundo .... vereis como nos hemos paseado de aquí para alla y de alla para acá.
Aquí teneis un recopilatorio... ¡¡¡Había que visitar los amigos de la aldea!!!

Por Amsterdam (1998)

Las llegadas de Moucho a Barcelona (199?)

Un día bien soleado por samil... (199? geliiiiiiiissssss ¿estas ahí?,Esa figura Makiiiii)


Por Barcelona (2000 O primeiro Construmat.)

En Alcalá con liñares (1999)

Por London... Castoriñaaaaaaaaa (2001)

21 feb 2010

Entre potes e potada por Barantes

Moi pero que moi interesante
Mirade mirade...


Dedicado a todos eses románticos, soñadores e amantes dos licores e queimadas... que ben sei que por aquí son a maioría...
Amodiño que esto súbese rápido a cabeza

E para seguir aprendendo aquí tedes mais
historia da augardente

18 feb 2010

De entroido e de parecidos razoables (2ª parte)

Falando de entroido, temos que felicitar como pioneiros na recuperación destas festas os nosos veciños de Bolmente!
E ben certo que comezou con mais xente; ata alcaldesa e todo houbo nos primeiros aniños..
Asique noraboa os perennes que non desisten e seguen ano tras ano divertíndonos e dándonos de comer e beber para quentar o corpiño...
Este ano empanadiña ( moi boa por certo) pulpo con cachelos e orelliñas de postre..Logo con tanto “comere” algo houbo que "bebere" ;)...

Aquí tedes un "pasatiempo” a ver quen encontra as sete diferencias...
A morenaza xa sei non lle importa esto da fama....pero o rubiño de rizos é dos que escapa das cámaras asique espero non se nos enfurruñe... Se ten algunha reclamación que se dirixa o departamento correspodente...