21 dic 2009

E hoxe .....CHAS!!! Felicidades!!!

O primeiro lesionado da batalla do regato... Ainda que... en fin, penso que non debeu ser a primeira, xa que de lesions este pequeno entendenos bastante...¿non sí?
Un mais da remesa da Pascua... E mirade que ben feitiño quedou...
Retomando o das mirindas...ti tampouco te nos as escapar eh!!
Gracia Sabeliña por a túa colaboración...

17 dic 2009

Hoxe tócalle O Bimbas!!

Felicidades!!
Moitas veces poucas palabras bastan ¿non si bimbas?

O queridiño Piraña no noso Verano Azul e de profesión conductor de carriños e saltador de balla sen pértiga naquel entonces...

13 dic 2009

A nosa matanza do porquiño (Preliminares)

Investigando na matanza mirade que atopei....


Son boísimos.. Polo menos eu xa acabo de botar unhas risas jajaja
Como sabedes ando de investigación da nosa matanza do porquiño...
Aquí tedes esta entradiña como preliminares... Necesito anécdotas, contos e demais...así que animaivos nos comentarios...Os meus recordos son escasos xa que era ben pequena cando foron as últimas de Veleigaz...Eso sí, recordo días de festa con moita xente e que resultaba divertido, moi divertido !!Os últimos anos xa non había porqiños en Veleigaz pero había algo mellor, traíanolo el chico guapo mayor del Albino de la Airexa o monaguillo de entoces...
Decía a Chiri que lle contaba a Delia que o primeiro día tomabase un caldiño quente...e tamén que se bebía bastante viño... Polo que eu vin o día mais duro; o primeiro, o mellor; o das frebas (un día un pouco de festa) A tertulia nos chourizos e o traballiño ben clasificado entre homes e mulleres...
mais cousiñas mais..

10 dic 2009

¡¡Felíz Cumpleaños querida Liñares!!

Muchas Felicidades Liñares!! Supongo hoy no nos verás ya que nos andas de turista... así que seguro tendrás este año un cumpleaños especial!
Y aquí la tenéis....nos era calladita al principio, observando en la retaguardia.....pero con mucho, mucho que decir! Sólo hubo que darle tiempo y apareció!!
Una catalana residente en Alcalá y con Galicia y Asturias en su corazón...


Yo es que creo soy del norte, suele decir ella...

1 dic 2009

¿Cómo nos calentamos?

Y no me penséis mal eh!! Que conociéndoos a la mayoría…ya se yo por donde vais y la preguntita no es mas que eso….calentarse de calentarse vamos!!
Los recursos eran varios pero mi preferido era el ladrillo!!! Sí, sí, un ladrillo normalito vuelta y vuelta na cociña de ferro…bien calentito se empaquetaba en un par de hojas de periódico y luego dentro de un gran calcetín!! De aquellos de lana que hacía la abuela …El envoltorio se reutilizaba por supuesto varias veces, aún con ese colorcillo amarillento… valía ben ¿ou? y de la cocina a la camita y de la camita a la cocina…
El momento de meterse en la cama era duro no!! Duriiiiiisimo!! Aunque algunos como podéis ver no parece que les costara mucho… jejejeje Fijaros en el ladrillo bajo la cama…
Esta debe ser unha desas veces que maKi quedou a durmir en Veleigaz… E que tiña medo o rapasss

Luego en la camita lo divertido era echar el vaho y decíamos mira mira mira que frriooo haceeeeee
Por las mañanas ya no había tantas ganas de madrugar…. Salvo el abuelo que tiña que muxir as vacas...

Este finde volvemos por Veleigaz sen ladrillos quentes, sen grandes calcetins e sen vacas as que muxir pero seguro con mais cousas que contar.

22 nov 2009

Cazando Biosbardos...

Anduve yo esta semana cazando biosbardos por la red.... Para aquellos incultos en el tema, (como yo hasta hace unos días), os contaré que Os biosbardos son unos seres mitológicos gallegos y esa frase tan escuchada de andar os biosbardos no es otra cosa que andar distraido, pensando en las musarañas...
En cuanto a cazar biosbardos aún no lo tengo yo muy claro... a ver si hay alguien que nos pueda contar si cazó alguno....
Aquí os paso una foto de esas de una buena risa...(que no se nos enfanden los protas) pero esque pa mi que aquí teñen un pouco cara de biosbardos jejejeje
sobre todo el de la derecha...y Jores.. que tiñas na cabesa??


Otra cosita... mas sobre Biosbardos leeros el librito de cuentos de Blanco Amor;

Os Biosbardos

Dice el prólogo algo así como;

"Velaquí os xogos perigosos da saudade. Para nós, os emigrantes, pensar na terra, é pensar na porción da nosa vida que nela sucedeu, ou sexa pensala co corazón, revivila un pouco maxicamente, como decote pasa cando se pensa co sentimento..."

16 nov 2009

Aldeas de Figueiroá

En la Airexa buenas vistas,
en el barrio llano lugar.
Cima Vila arbolado,
buena piedra en Veleigaz.

Xanimol encrucijada,
para liñares llegar.
En el otro caminar,
a Navan se desplazar.

Liñares pueblo lejano
desde la iglesia llegar
donde el amanecer
bien se puede contemplar.

En Prados nos acercamos
a la veiga comunal,
y encontramos el camino
al pueblo de Liñaran

Desde el Taro se domina
una grande extensión,
entre Bolmente y Barantes
se observa la división.

Vilavalde pueblo grande
lugar de buenos talentos,
casi lindando Bolmente
y muy cerca de Proendos.

La Carqueixa pocas casas
pero en buena situación.
Al pueblo de Figueiroá
le ofrecen la dirección.

Una dedicatoria a nuestra parroquia. Anduriña

12 nov 2009

Un añito más para Tóspiro...¡Muchas Felicidades!


Moitos Parabens decimos por aqui!!Para o neno bonito de Veleigaz.. El rubito de ojos azules que hoy nos está de cumple y que aunque hacía añitos no veíamos.. lo recuperamos aquí en el Blog!
Que tengas un gran día Tospiro de Caña, y que este añito mas te salga redondo como los donuts jeje
Al fin y al cabo 25 no se cumplen siempre ¿non sí?

10 nov 2009

¿Es la vaca... de dónde nace o de dónde pace?

¿alguén a recoñece?

Aquí que estamos todos desperdigados por la España y Europa adelante…
¿vosotros que pensáis?
Está claro que todos tenemos un cariño especial a esa terriña que nos une aquí en este Blog.. bien por ser la tierra donde nacimos o de nuestras raíces o bien porque forma parte de nosotros por tantos felices momentos vividos..
Pero… ¿de dónde somos cada uno de nosotros?
Para mí esta ha sido siempre una pregunta difícil… Yo soy de Vigo, contesto. Y al rato añado... pero mis padres son los dos de Lugo y en mi casa más que pescado se come carne!! Somos do chouriciño e a cachucha do porquiño… do lacón con grelos…Hablamos el gallego del interior sin "eses", sin "ges" y de redes y mareas como que no entendemos mucho….
Y así me quedo…pensando que de Vigo tengo poco, aunque es el lugar donde nací, donde pací y sigo paciendo… y es entonces cuando también pienso, que se me haría muy raro doblar la esquina al caminar y no ver ese cachito de mar…

2 nov 2009

Cerrotiño, cerroteiro dime do teu compañeiro

Recordando os que se foron, con olor a crisantemo...Rodeados de castañas, quitamerendas e cerrotas..ou tamen chamados monxos, choupis ou cogordos..¿quén da mais?

E ben bonito o verao, a primaveira.. pero a ver que me dicides do outono...
Hai a quen lles gustan, hai a quen non, pero..... ¿a ver a quen non lle gusta atopalos? aparecen ahí derrepente xuntiños e nunca o parecer soiños.. sonvos coma nos que nos gusta a compañía...
eu atopei dous yupiiiiiiiiiiiii Aquí tedes mais.. A ver si alguén me dice se se poden comer ou non...






¡Cantas quitamerendas! decía anduriña, cando aparecián esas frores lilas pequeiñas que vedes na primeira foto. Chamávanlle así, o parecer, porque saían cando se acababan as merendas, os días eran mais cortos, ceávase antes... e pa camiña.
Boas noites